Ryley Walker – Golden sings that have been sung

Ryley Walker - Golding sings that have been sung

Ryley Walker – Golding sings that have been sung

Vorig jaar wist Ryley Walker ons al te verrassen met een album dat op veel jaarlijstjes hoog eindigde, Primrose Green. Nu is hij terug met zijn nieuwe album Golden sings that have been Sung.

Tot zover heb ik niet veel moeite gehad om een recensie uit de mouw te schudden, maar dit album maakt het mij behoorlijk lastig.

Ryley zweeft ergens tussen de jazz-folk uit de jaren ‘70 en de indie folk uit de 90’s. Referenties voor mij zijn het gitaarwerk op The Halfwit in Me, dit doet enorm denken aan John Martyn. Sullen Mind heeft een hoog Sun Kil Moon gehalte en op The Roundabout grijpt Ryley weer terug op het gevoel van de engelse folk uit de jaren 60, met voorbeelden als Bert Jansch en Jackson C. Frank.

Tijdens het luisteren naar het album, geproduceerd door voormalig Wilco bandlid Leroy Bach, merk je dat Ryley steeds meer zijn eigen stem probeert te vinden. De stem die op Primrose Green nog werd overschaduwt door stuwende gitaren, komt hier meer naar voren en is ook behoorlijk vooruitgegaan. Niet dat we de band moeten vergeten, want als er een ding is wat Ryley bijzonder maakt, dan is dat het vermogen om geweldige muzikanten om hem heen te verzamelen.

Clarinet op The Halfwit in Me, autoharp op Age Old Tale, altviool op Funny Things She Said en onheilspellende keyboard over jazzy drums op A Choir Apart. Bijzondere arrangementen maken dit een intrigerend album dat ik nog niet helemaal heb kunnen plaatsen, maar die zich zeker nog vaker in mijn cd-speler zal bevinden.

Robin Ploegstra (9/10)

Geen reactie mogelijk.